อัตราค่าจ้างตามมาตรฐานฝีมือแรงงาน

Garuda

ประกาศคณะกรรมการค่าจ้าง
เรื่อง อัตราค่าจ้างตามมาตรฐานฝีมือ (ฉบับที่ ๓)
———————–

ด้วยคณะกรรมการค่าจ้างได้มีการประชุมศึกษาและพิจารณาข้อเท็จจริงเกี่ยวกับอัตราค่าจ้างที่ลูกจ้างได้รับตามมาตรฐานฝีมือ และมีมติเห็นชอบเมื่อวันที่ ๑ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๕๕ ให้กำหนดอัตราค่าจ้างตามมาตรฐานฝีมือ รวม ๒๒ สาขาอาชีพ โดยใช้มาตรฐานฝีมือแรงงานแห่งชาติตามกฎหมายว่าด้วยการส่งเสริมการพัฒนาฝีมือแรงงานเป็นเกณฑ์วัดค่าทักษะฝีมือ ความรู้ ความสามารถ
อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗๙ (๔) และมาตรา ๘๘ แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๕๑ คณะกรรมการค่าจ้างจึงออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้
ข้อ ๑ ให้ยกเลิกประกาศคณะกรรมการค่าจ้าง เรื่อง อัตราค่าจ้างตามมาตรฐานฝีมือ ลงวันที่ ๑๙ เมษายน พ.ศ. ๒๕๕๔ และประกาศคณะกรรมการค่าจ้าง เรื่อง อัตราค่าจ้างตามมาตรฐานฝีมือ (ฉบับที่ ๒) ลงวันที่ ๒๙ เมษายน พ.ศ. ๒๕๕๔
ข้อ ๒ ในประกาศนี้
“มาตรฐานฝีมือ” หมายความว่า มาตรฐานฝีมือแรงงานแห่งชาติ ตามกฎหมายว่าด้วยการส่งเสริมการพัฒนาฝีมือแรงงาน
ข้อ ๓ อัตราค่าจ้างตามมาตรฐานฝีมือในแต่ละสาขาอาชีพและในแต่ละระดับ ให้เป็นดังนี้
(๑) สาขาอาชีพช่างสีรถยนต์
ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยบาท
ระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยหกสิบห้าบาท และ
ระดับ ๓ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยสามสิบบาท
(๒) สาขาอาชีพช่างเคาะตัวถังรถยนต์
ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยยี่สิบบาท
ระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยห้าบาท และ
ระดับ ๓ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยเก้าสิบบาท
(๓) สาขาอาชีพช่างซ่อมรถยนต์
ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสามร้อยหกสิบบาท
ระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยสี่สิบห้าบาท และ
ระดับ ๓ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยสามสิบบาท
(๔) สาขาอาชีพผู้ประกอบอาหารไทย
ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยบาท และ
ระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยสิบบาท
(๕) สาขาอาชีพพนักงานนวดไทย
ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยสี่สิบบาท
ระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยแปดสิบบาท และ
ระดับ ๓ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละเจ็ดร้อยยี่สิบบาท
(๖) สาขาอาชีพนักส่งเสริมสุขภาพแบบองค์รวมสปาตะวันตก (หัตถบำบัด)
ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยเก้าสิบบาท และ
ระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละหกร้อยห้าสิบบาท
(๗) สาขาอาชีพช่างซ่อมไมโครคอมพิวเตอร์
ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยบาท
ระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยบาท และ
ระดับ ๓ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละหกร้อยบาท
(๘) สาขาอาชีพช่างไฟฟ้าภายในอาคาร
ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยบาท
ระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยบาท และ
ระดับ ๓ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละหกร้อยบาท
(๙) สาขาอาชีพช่างไฟฟ้าอุตสาหกรรม
ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยบาท
ระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยบาท และ
ระดับ ๓ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละหกร้อยบาท
(๑๐) สาขาอาชีพช่างเครื่องปรับอากาศในบ้านและการพาณิชย์ขนาดเล็ก
ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยบาท
ระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยบาท และ
ระดับ ๓ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละหกร้อยบาท
(๑๑) สาขาอาชีพช่างอิเล็กทรอนิกส์ (โทรทัศน์)
ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยบาท และ
ระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยบาท
(๑๒) สาขาอาชีพช่างเขียนแบบเครื่องกลด้วยคอมพิวเตอร์
ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยหกสิบบาท
ระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยสามสิบบาท และ
ระดับ ๓ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละหกร้อยเจ็ดสิบบาท
(๑๓) สาขาอาชีพช่างเชื่อมแม็ก
ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยบาท
ระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยบาท และ
ระดับ ๓ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละหกร้อยบาท
(๑๔) สาขาอาชีพช่างเชื่อมทิก
ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยห้าสิบห้าบาท
ระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละหกร้อยสิบห้าบาท และ
ระดับ ๓ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละเจ็ดร้อยเจ็ดสิบห้าบาท
(๑๕) สาขาอาชีพช่างไม้ก่อสร้าง
ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสามร้อยแปดสิบห้าบาท
ระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยเก้าสิบห้าบาท และ
ระดับ ๓ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละหกร้อยห้าบาท
(๑๖) สาขาอาชีพช่างก่ออิฐ
ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสามร้อยสี่สิบห้าบาท
ระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยหกสิบห้าบาท และ
ระดับ ๓ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยแปดสิบห้าบาท
(๑๗) สาขาอาชีพช่างฉาบปูน
ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสามร้อยแปดสิบห้าบาท
ระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยเก้าสิบห้าบาท และ
ระดับ ๓ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละหกร้อยห้าบาท
(๑๘) สาขาอาชีพช่างอะลูมิเนียมก่อสร้าง
ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสามร้อยหกสิบห้าบาท
ระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยเจ็ดสิบห้าบาท และ
ระดับ ๓ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยแปดสิบห้าบาท
(๑๙) สาขาอาชีพช่างเย็บ
ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสามร้อยยี่สิบบาท
ระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสามร้อยเจ็ดสิบบาท และ
ระดับ ๓ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยบาท
(๒๐) สาขาอาชีพช่างเครื่องประดับ (ประดับอัญมณี)
ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยบาท
ระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยห้าสิบบาท และ
ระดับ ๓ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละเจ็ดร้อยห้าสิบบาท
(๒๑) สาขาอาชีพช่างเครื่องเรือนไม้
ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสามร้อยสามสิบห้าบาท
ระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสามร้อยแปดสิบห้าบาท และ
ระดับ ๓ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยสามสิบห้าบาท
(๒๒) สาขาอาชีพช่างบุครุภัณฑ์
ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสามร้อยยี่สิบบาท
ระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสามร้อยเจ็ดสิบบาท และ
ระดับ ๓ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยยี่สิบบาท
ข้อ ๔ เพื่อประโยชน์ตามข้อ ๓ (๑) ถึง (๒๒) คำว่า “วัน” หมายถึง เวลาทำงานปกติของลูกจ้าง
ข้อ ๕ นายจ้างที่ให้ลูกจ้างทำงานในตำแหน่งงานหรือลักษณะงานที่ต้องใช้ทักษะฝีมือ ความรู้ ความสามารถตามมาตรฐานฝีมือในสาขาอาชีพและระดับใด ไม่ว่าจะครอบคลุมมาตรฐานฝีมือนั้นทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดก็ตาม ให้นายจ้างจ่ายค่าจ้างให้ลูกจ้างไม่น้อยกว่าอัตราค่าจ้างตามมาตรฐานฝีมือในสาขาอาชีพและระดับนั้น
ข้อ ๖ ภายใต้บังคับข้อ ๕ ลูกจ้างที่ผ่านการทดสอบมาตรฐานฝีมือในสาขาอาชีพและระดับใดไม่ว่าก่อนหรือหลังประกาศนี้มีผลใช้บังคับ หากประสงค์จะใช้สิทธิให้ยื่นหนังสือรับรองว่าเป็นผู้ผ่านการทดสอบมาตรฐานฝีมือในสาขาอาชีพและระดับนั้นแก่นายจ้างโดยเร็ว
เมื่อนายจ้างได้รับหนังสือรับรองตามวรรคหนึ่งแล้ว ให้จ่ายค่าจ้างตามอัตราในประกาศนี้ ให้แก่ลูกจ้างนับแต่วันที่ได้รับหนังสือรับรองเป็นต้นไป
ข้อ ๗ ประกาศคณะกรรมการค่าจ้างฉบับนี้ ให้มีผลใช้บังคับตั้งแต่วันที่ ๑ เมษายน พ.ศ. ๒๕๕๕ เป็นต้นไป

ประกาศ ณ วันที่ ๖ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๕๕
สมเกียรติ ฉายะศรีวงศ์
ปลัดกระทรวงแรงงาน
ประธานกรรมการค่าจ้าง

เล่ม ๑๒๙ ตอนพิเศษ ๕๙ ง ราชกิจจานุเบกษา ๒๙ มีนาคม ๒๕๕๕

ที่มา : http://www.apsthailand.com/อัตราค่าจ้างตามระดับมาตรฐานฝีมือแรงงาน.html


Comments

comments

You may also like...